Leeg
Ik vul mijn lege glas
met tranen van mij
die staan in een rij
van wat ik ooit was.
Tot de helft gevuld
rood zit op de rand
meer aan de kant
groter is mijn schuld.
Het is overgelopen
laagje op de grond
waar het glas stond
lig ik dagen te hopen.
Ik bader in verdriet
in mijn eigen tranen
wie hun weg banen
die niemand ooit ziet.
met tranen van mij
die staan in een rij
van wat ik ooit was.
Tot de helft gevuld
rood zit op de rand
meer aan de kant
groter is mijn schuld.
Het is overgelopen
laagje op de grond
waar het glas stond
lig ik dagen te hopen.
Ik bader in verdriet
in mijn eigen tranen
wie hun weg banen
die niemand ooit ziet.
Reacties op dit gedicht
| ma_vie: | Dinsdag, augustus 29, 2006 20:40 |
| hey meis, Huilen lucht op, dus laat maar komen! Als je wil, mag je me altijd mailen! liefs, ma_vie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: [Anouk] | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 29 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||